Verhalen

De kroeg in

Ze liepen op een zomaar doordeweekse zaterdag over straat.
‘Kijk, de straat ligt er prima bij,’ zei een van hen, waarop niemand reageerde. Zonder te hebben stilgestaan, draafden ze verder, een doel tegemoet.
De zon scheen minder fel, de winkels waren nog even open en slechts enkele onbekenden liepen voor de voeten van de bastaarts, doch wat geeft dat.
Wel degelijk onbewust krabde Levi aan zijn voorhoofd. Het gebaar leek bijna op een overpeinzing, zo één waar zorgen de overhand hebben. ‘Moeten we hier niet tegen de bocht in rechtsdoor?’ sprak Peter Geerts. ‘Inderdaad,’ ‘ja, inderdaad,’ aldus Johannes respectievelijk Jona. ‘Ik heb trouwens een half nieuw nummer geschreven, dat op zeker een hit gaat worden,’ zei Jona. ‘Het gaat van: tum-tum-tum-tii, tum-dum-duh-duh-dum-tiiii-koeng-wiiii. Ik blijf maar hits schrijven, joh.’
‘O, vet.’ ‘Ik heb al een stukje opgenomen, zal ik binnenkort wel doorsturen.’
‘Ja, dat is wel handig, ben benieuwd.’ Tot op zekere hoogte waren ze bijna daar waar ze zijn wilden. Ongeveer nog vijfhonderddrieëentwintigenhalve meter.
Terwijl Johannes even inhield om een heerlijk sigaretje op te steken, deed Jona hetzelfde, maar al gauw liepen de bastaarts in één horizontale lijn verder.
Dit keer langs de Mediamarkt op links. Maandag tot en met zaterdag geopend tot 21.00 uur. ‘Niet vergeten om op de terugweg een wasmachine te kopen. Of een droger.’ Hoewel een droogrek veel beter voor het milieu is. Daar waar je bij het aanzetten van een droger slechts enkele grassprieten tot wederopbloei brengt, schieten zowel heemse als inheemse soorten flora en fauna als van die leuke paddelstoeltjes uit de grond bij het ophangen van de was over een overwets druiprek. Droogrek. Zo draagt Bastaart in gedachten een kiezelsteentje bij aan de discussie rondomtrent de milieuoplossing. En zodra het milieu is opgelost, kan eindelijk de volgende kwestie zich aandienen. Bovendien zal ook daarin Bastaart tevens een eveneens niet onaanzienlijke bijdrage leveren desgelijks, die, in dezelfde mate voor de fans evenzo, mede toonaangevend zal blijken te zijn.
Al is het slechts achteraf. Achteraf heeft iedereen gelijk. Wie zich dan wil onderscheiden zal ongelijk hebben. ‘Dat we nog als stervelingen over straat kunnen lopen, is mij het raadsel van het komende kwartier,’ merkte Johannes op. ‘Toch niet. Juist de fans weten wat het is om een bastaart te zijn en zullen ons daarom met rust laten,’ zei Levi. ‘Zij die ons kennen, kennen ons. Zij die ons niet kennen, niet,’
zou Hendrik Johannes C. zeggen.